In een pizzapunt de laatste bochten van je relatie door

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze weken wordt massaal de sneeuw opgezocht om met familie en vrienden van prachtige pistes en zonovergoten terrassen te genieten. Veelal lachende gezichten en een ontspannen sfeer.

Maar als de pistes moeilijker worden, het weer omslaat, benen vermoeid zijn en de bochten niet meer als vanzelfsprekend gemaakt kunnen worden, heb je meer dan anders behoefte aan positieve ondersteuning en een helpende hand.

Wat doe je als je voelt dat deze helpende hand niet (meer) van jouw levenspartner kan komen? Of als die hand wel wordt uitgestoken, maar juist niet die kant op waar jij heen wil? Of als de aanwijzingen zo worden gegeven dat je er niets aan hebt en je nog sterker het gevoel hebt er alleen voor te staan? En wordt jou tijdens deze vakantie pijnlijk duidelijk dat er geen gezamenlijke richting meer is. De piste voelt stijler en ijziger dan voorheen en de behoefte aan grip en houvast wordt groter. 

Weet je nog wat je vroeger tegen je kinderen zei, als zij te moe waren om je aanwijzingen op te volgen? Weet je nog hoe, doordat jij de rust bewaarde, de kinderen het vertrouwen bleven houden dat ze het wel konden? Weet je nog hoe jullie uiteindelijk, met hun kleine skietjes tussen jouw skies ingeklemd,  samen naar beneden kwamen? Dat was zwaar, loodzwaar….maar dat deerde niet zolang je samen veilig in het dal aankwam.

Hun behoefte aan grip en houvast kon jij vervullen. Nu moet je dit voor jezelf ook doen. Letterlijk, met dezelfde rust en kalmte van toen, in een pizzapunt desnoods bochtje voor bochtje naar beneden. 

En eenmaal beneden aangekomen, geen overhaaste beslissingen. Geen definitieve gesprekken. Proberen dezelfde kalmte te bewaren; vaker kiezen voor een kop koffie op het terras. In alle rust jullie weg via pieken en dalen nog eens afleggen. Terug naar de herinnering van die vermoeide maar stralende gezichtjes onder dat kleine skihelmpje. Toen jullie ze nog samen veilig naar beneden konden loodsen.

Hoe ga je ze nu op dezelfde vertrouwde manier door deze moeilijke fase heen loodsen? Dat wordt zwaar, loodzwaar….maar dat deert niet, zolang je samen veilig op de bestemming aankomt.

Ik geef je daarbij graag de positieve ondersteuning die je nu nodig hebt. Zodat je weer grip en houvast krijgt. Zodat je er kan zijn voor jezelf en voor de kinderen.

Hoe? Bel of stuur een mail, dan maken we een afspraak voor een gratis oriënterend gesprek.

Groeten, Nicoline

nicoline@losbinden.nl  / 06- 36 21 23 32

 

 

There are 1 comments

By Annet | 26 februari 2018 at 08:41

Wat een mooie pakkende tekst Nicoline!

Add your comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *